მზიანი დღიური 2 3 4 :)))

ჩვენი ოჯახის გერბი თუ რაცაა :დ რომელსაც ჯერ ჯერობით ნინის და ნათის მონაცემები აკლია.. <3

დამთავრდა ერთი თვე რაც სინტონზე დავდივარ. უკვე ოჯახში ვარ. თუ წინა პოსტიც ნახეთ გეცოდინებათ რომ ძალიან ვნერვიულობდი როგორ ოჯახში მოვხვდებოდი და ასე შემდეგ.. დანარჩენი ტრენინგები ანი 2 3 4 უფრო დატვრთული იყო უფრო დამაფიქრებელი. არ მინდა სპოილერების დადება რას ვაკეთებდით და როგორ :დ
მე მივხვდი რომ ისევე როგოც უცნობებს და ნაცნობებს მეტი ყურადღება სჭირდებათ ოჯახის წევრებს. დავაფიქსირე რომ უცნობებს უფრო თავაზიანად ვპასუხობ ვიდრე იმ ადამიანებს რომლებთანაც ვცხოვრობ. უფრო გულისყურით ვეკიდები დავალებულს რომელიც არა ოჯახის წევრისგან მაქვს დაკისრებული. არადა წესით ხომ პირიქით უნდა იყოს… არ არის ისე თითქოს აი ეს ჩემი ოჯახის წევრია რომელსაც ნებისმიერ შემთხვევაში ვეყვარები რაც არ უნდა გული ვატკინო.. ის ხომ მე არ დამკარგავს. (?!) ყურადღება მივაქციე იმასაც რომ დედასთან ურთიერთობა ფაქტობრივად არ მაქვს მიუხედავად იმისა რომ მთელი საღამო ჩემს ზურგს უკან ზის ხან კითხულობს ხან რაღაცას აკეთებს ან ტელევიზორს უყურებს.. მე კიდევ მხოლოდ ვესალმები ან რამეს ვეკითხები : | ახლა როცა ამ ყველაფერს ვწერ ცოტა გაზვიადებულად ჩანს ყველაფერი. ჩემები და მეც თვითონ ძალიან თბილები არიან : ) სულ ვეთბილებით ერთმანეთს რამდენჯერაც გავივლი იმდენჯერ ვკოცნი დედაჩემს ან რაღაც უწიპუწებს ვეუბნები :დ მაგრამ ეს არაა ურთიერთობა და ასე შემდეგ.. მესამე ტრენინგის შემდეგ სახლში რომ მივედი გადავწყვიტე უფრო გულდასმით მესმინა ჩემებისთვის და მეტი ყურადღება გამომეჩინა.. დავჯექი დედას რაღაცები მოვუყევი.. მერე ერთად ვიარეთ სადღაც და ვილაპარაკეთ ბევრი. როცა ბებო რამეს მეუბნება ვბრუნდები და ისე ვუსმენ როცა ადრე წერასაც კი არ ვწყვეტდი ან რამის ყურებას ისე ვპასუხობდი : | რაღაცნაირად გული ჩამწყდა. მიუხედავად იმისა რომ სიკვდილის მიმართ ვცდილობ სხვანაირი დამოკიდებულება ვიქონიო იმიტომ რომ მჯერა სხვა “ცხოვრების” და ისიც მჯერა რომ ვინც კვდება სამუდამოდ არ იკარგება, არ ვიცი რომ წარმოვიდგენ რომ რომელიმე მათგანი აღარ არის ჩემთან ყელში ბურთი მეჩხირება :// მოკლედ უბრალოდ იმის თქმა მინდა რომ ერთი სისხლის ქონდა არ ნიშნავს იმას რომ ადამიანი აუცილებლად უნდა გიყვარდეს, ან პატივს სცემდე… მაგრამ ოჯახის წევრებს რიგ შემთხვევაში არ ვირჩევთ. მე მიყვარს ჩემები ყველა ძალიან. არ ვცხოვრობ მათთან ძალდატანებით არც სახლიდან გაქცევაზე ვოცნებობ, მითუმეტეს რომ ისინი იმსახურებენ პატივისცემასაც და მეტ ყურადღებას ჩემგან.

"საბუეთის" შექმნის პროცესი :დ

ხანდახან როცა საიდანღაც მოსული სასოწარკვეთილება მიპყრობს ხოლმე რომელიც მართლა “საიდანღაც” არის :დ ანუ უმიზეზოდ :დ ამას შემდეგ ვასკვნი ხოლმე როცა გამივლის :დ იმის გამო რომ უაზროდ არ ვარ მიჩვეული ჩემ მიმართ ნეგატიურ დამოკიდებულებას ვერ გავითავისე რომ ყველა ვერ იქნება ორი დამოკიდდებულებით ჩემთან რომ ან ნეიტრალური იყოს ან ვუყვარდე.. არიან ადამიანები რომლებიც ვერ ამიტანენ ვისაც შევძულდები… მერე რა განა მე არ შემიძულებია უმიზეზოდ თუ მიზეზიანად ადამიანები მერე რა რომ მალე მივლის ხოლმე :დ მოკლედ ყოველი ჩემი წაკამათება ადამიანებთან ჩემ ხასიათზე პირდაპირ პროპორციულად მოქმედებს.. ჰოდა ამ დროს მინდა ხოლმე რომ ვთქვა ჯანდაბას ყველაფერი ავდგები და სინტონის ახალ ჯგუფს დავუცდი… რატომ რისთვის საინდა ეს აზრები :დ მარტო ჩემ თავში ხდება :დ

ჩემი ოჯახი

ხანდახან ისეთი შეგრძნება მაქვს რომ ვიღაცამ მეხსიერება შემიცვალა. ან უბრალოდ ადგა და სხვა ადამიანში ჩამსვა ვისაც ჩემი სახელი და გვარი ჰქონდა და იქ კიდევ ბევრი ქეით ალუკარდები დამხვდნენ რომლებიც როგორც მე ისე აღმოჩნდნენ ვიღაცის ბოროტი ხუმრობით ამ სხეულში. სასინელი გაუცხოების შეგრძნება მიჩნდება ხოლმე მოვლენების მიმართ, რომლებიც მომენტის გასვლის შემდეგ გადამდის და მეცინება რატომ ვიყავი იმ წუთას ასე როცა უნდა ვმჯდარიყავი და უბრალოდ ბედნიერი ვყოფილიყავი იმ წუთით… მაგრამ ახლა მართლა კარგად ვარ… ჩემი ცხოვრება არის ისეთი დალაგებულს მიმსგავსებული როგორც არასდროს.. ისევ ოვერსინკერი ვარ ისევ ბევრი ზაიობი მაქვს თავში ისევ ქეით ალუკარდების და ქეთი ნიქაბაძეების მთელი არმია რომლებიც რიგ შემთხვევებში ერთად ლაპარაკობენ და არაფერი არ მესმის :დ მაგრამ კარგად ვარ ^^

აღარ გავს ყველა დღე დეჟა ვუს ^^ დავიბრუნე შეგრძნებები.
მიხარია რომ სინტონზე დავდივარ, მიხარია რომ ვსწავლობ აღარ მძულს უნივერსიტეტში მისვლა :დ

ჩემ ოჯახს უკვე პირველი შეკრებაც ჰქონდა ^^ რომელსაც სამწუხაროდ ორი კაცი აკლდა : | დღესაც კიდევ ერთი შეკრება გვაქვს და ახლა ამ პოსტის წერის დროს თან მათ ველოდები :დ თავიდან 7ნი ვიყავით ახლა ფსიქე და ნათიც დაგვემატნენ.

სამწუხაროდ ეს კვირა ცდება :/ ერთი სული მაქვს როდის მოვა ახალი <3

თინას ფისო

მე და თეო. ჩვენი პირველი შეკრება :>

ნინო მაშას უმალავს კალგოტკებს :დდდდდდდ

: ))

თინას ბუები :დდდ <3

Advertisements

About ქეით ალუკარდი

საყოველთაო ნორმირების კულტით გამთბარი –ბიუროკრატი ვარ! როცა მიმითითებენ ჭეშმარიტებაზე, მე თითს ვუყურებ
This entry was posted in მზიანი დღიური and tagged , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to მზიანი დღიური 2 3 4 :)))

  1. touchkah ამბობს:

    იმედი მაქვს სექტემბრიდან მეც მეყოლება ასეთი “ოჯახი” :))))

    Like

  2. პერწკლი ამბობს:

    მეფე მათიუშის კაცუნები გამახსენდა, თავში რომ ცხოვრობდნენ :დ

    Like

  3. Jessie ამბობს:

    ყოჩღ თქვენა :)))

    Like

  4. Kate_AlukaЯD ამბობს:

    @CreaTive
    awwww <3 მადლობა ^^

    @თამი
    კი ვაჟაზე… მეორე კვარტალში :დ

    Like

  5. tami ამბობს:

    ქეთი ძალიან მეცნე ვაჟაზე ცხოვრობ?

    Like

  6. CreaTive ამბობს:

    საიდან მოგდის ამდენი ბრძნული აზრი ვერ მივხვდი,ნუ ჩემთვის ბრძნული მაინც.. რა კარგია ზოგჯერ მაინც რო წაიკითხავ ისეთ პოსტს რო არ გინდა დასრულდეს :) კარგი ადამიანი ხარ ძალიან :*

    Like

დატოვე კომენტარი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s