პაპულიკა =(

გუშინ ღამე პაპა ცუდათ გახდა მთელი ღამე გავათენე. კიდევ კარგი არ მეძინა თორე ღმერთმა იცის რა მოხდებოდა =( ერთ ოთახში ვწევართ და გავიგე როგორ კუთავდა ავდექი მეთქი რა გჭირს… ისე შემეშინდა ისე შემეშინდა რომ  რა ვიცი :( რა მომიენტი მაქვს იცი? ანუ გარდაუვალია ხო რაღაც რაღაცები მაგრამ მაინც მეშინია. ვერ წარმომიდგენია ჩემი ცხოვრება მათ გარეშე… :( მიუხედავად ყველაფრისა… :( თან ანუ რავი რაღაც მე სხვანაირი დამოკიდებულება მაქვს სიკვდილთან … როცა ადამიანი მიდის ეს იმას არ ნიშნავს რომ ისინი მიდიან თავის თავის აღსასრულთან ერთად. და ეს იმას არ ნიშნავს რომ ვერასდროს ვეღარ ვნახავთ… ერთხელ ძალიან ადრე წავიკითხე ასეთი ფრაზა: “საჭიროა ახლად დაბადებულთათვის ვილოცოთ რადგან ცოდვის მორევში თავს ყოფენ, მკვდარი კი სიხარულით უნდა დავმარხოთ” ხოდა მას მერე  ჩამებეჭდა ეს სიტყვები და სულ ამ ფრაზით ვცხორობ. მაგრამ რისი თქმა მინდა ახლა. ჩვენ ადამიანები არასწორად ვაფასებთ ლეტალურ-ფატალურ დასასრულს. ამ ორ სიტყვას მგონი სხვადასხვა მნისვნელობა აქვს … :? მგონი ერთი საბედისწეროა მეორე სასიკვდილო თუ რაღაც წიპა ტავო. ნუ ეს ისე ჩემთვის ხმამაღლა გავიფიქრე. ხოდა რას ვამბობდი, იმას რომ ადამიანები არასწორად აღგვიქვავთ ამ ყველაფერს.. ანუ როგორც ზემოთ ავღნიშნე როცა ადამიანი კვდება ეს იმას არ ნიშნავს რომ ჩვენ მას ვეღარასდროს ვეღარ ვნახავთ ან ის უარეს სამყაროში მოხვდა… მითუმეტეს როცა კარგი ადამიანი კვდება… ანუ ალბათ უბრალოდ ეგოიზმის მომენტი გვაქვს რომ იმ ადამიანს რაღაცა პერიოდი ვეღარ ვნახავთ და სინამდვილეში იმ მონატრებას დავტირით და არა ადამიანს.  არ ვიცი ახლა ჩემი ბლადუნი რამდენად სწორად გაიგეთ. ანუ ეს იმას არ ნიშნავს რომ მე აღარ განვიცდი სხვის სიკვდილს მაგრამ ვცდილობ სხვა სახით შევხედო ამ ყველაფერს და მჯეროდეს რომ თუნდაც მამას ოდესმე კიდევ ვნახავ. რწმენა ყველაზე დიდი იმედია ჩემის აზრით… ძალიან დიდი ძალის მატარებელი. ანუ სიკვდილი არ არის დასასრული სიკვდილი დასასრულის დასაწყისია. ჩემის მოკრძალებული აზრით მას მერე იწყება ნამდვილი “სიცოცხლე”… ბოლოს და ბოლოს ჩვენ ყველანი იმისთვის ვიბადებით და ვცხოვრობთ, ვარსებობთ და ვცოცხლობთ რომ მოვკვდეთ. ეს არის მთავარი აზრი ალბათ… იმისთვის ქმნი, იმისთვის აჩენ ახალ სიცოხლეს იმისთვის ცხოვრობ რომ საბოლოოდ მოკვდე და ეს ყველაზე გარდაუვალია ხო?! მოკლედ ეგ იყო… გუშინ პაპა ცუდათ გახდა და ძალიან ძალიან შემეშინდა =(((((

Advertisements

About ქეით ალუკარდი

საყოველთაო ნორმირების კულტით გამთბარი –ბიუროკრატი ვარ! როცა მიმითითებენ ჭეშმარიტებაზე, მე თითს ვუყურებ
This entry was posted in უსათაურო and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to პაპულიკა =(

  1. zorbegi ამბობს:

    მე კიდე სხვანაირად ვიცი >:)

    Like

  2. Maggot ამბობს:

    მარილის ისტორია გამახსენდა…

    Like

  3. BloggerGirl ამბობს:

    papebi ar mkavs magram mec mikvars chemi bebiebi.
    ar minda cudad ikvnen :(

    axla rogoraa papasheni?
    rame acuxebs zogadad?

    Like

დატოვე კომენტარი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s