რა არის მზიანი სახლი? “არაფორმალური განათლების ახალგაზრდული ცენტრი”… არ მიყვარს ეს ოფიციალური დასახელებები :დ
ჩემმა მეგობრებმა იმდენი ილაპარაკეს იქაურობის შესახებ ისეთი ემოციებით განიხილავდნენ რომ სულ რომ არაფერი ინტერესის გამო მაინც წავიდოდი ალბათ :დ თუმცა მე უცებ წარმოვიდგინე ადგილი სადაც ყველა ჩემ კომპლექსს დავტოვებდი და არიქა! :დ ნუ ალბათ ეს ასე არც იქნება :დ უბრალოდ როცა მეგონა რომ ადამიანებთან ურთიერთობის გარდა ყველაფერში პრობლემა მქონდა პირიქით აღმოჩნდა მიუხედავად იმისა რომ ეს ასე თითქმის არ ჩანს… ან საერთოდ არ ჩანს თუ ახლო მეგობარი არ არის რომელსაც შიგადაშიგ ტვინი ებურღება…
არ ვიცი კონკრეტულად რას ველოდები იქაურობისგან. მითუმეტეს რომ ამ ბოლო დროს ისე მეცვლება განწყობები კონკკრეტული მოვლენების საგნების და ადამიანების მიმართ ჩემი ამჟამინდელი აზრი ალბათ არ ინდობა..
არ მქონია ის მომენტი რომ აი ხომ არ გავბრუნდე და ა.შ.. არც იმის წარმოდგენით მომიკკლავს თავი ნეტა როგორი იქნება რა იქნება რა მოხდება რამდენი ვიქნებით და ასე შემდეგ. ყველაფერი უნდა ყოფილიყო მოულოდნელი ან რამე მაგდაგვარი… უბრალოდ მივედი და 4 საათის შემდეგ წამოვედი.. პირველად ისეთი არაფერი.. ვილაპარაკეთ ძირითადად ვისმენდით. შემდეგ რაღაცები ვითამაშეთ..
დავწერეთ რა გვინდა სინტონისგან, დავხატეთ საკუთარი თავები.. ბევრი ემოციები არ დამიმახსოვრებია.. როგორც პირველად ხდება ხოლმე რომცა ბევრი ადამიანი ერთნაეთს პირველად ნახავს. თავს არ იწუხებ სახელების დამახსოვრებით უცხოდ ხარ და ა.შ. მაგრამ იმასაც ვფიქრობდი რომ აი ამ ადამიანებს ერთი წელი უნდა ვუყურო ასე ვთქვათ თუ არ წამოვედი თუ გავქაჩე… მე რამდენიმე მეგობარი მყავს იქ ვინებთან ერთადაც მივედი.. ზოგიც იქ დამხვდა : ))
რა არის ჩემი პრობლემა?! ის რომ ადამიანებზე არასწორ წარმოდგენებს ვტოვებ.. ის რომ უაზროდ განვიცდი ყველაფერს სულ პატარა უარყოფითსაც კი როცა ვიღაც უცხოსგან თუ ნაცნობისგან მოდის ჩემკენ :/
ჩართული მაქვს პატარა პანიკა ვაიდა რომელიმე მეგობართან ერთად არ მოვხვდე ე.წ. “ოჯახში”.. მაგრამ ესეც ვუარყავი ნუ ჯერ არა მაგრამ ვუარყოფ :დ
ნეტა რა თვისებები მაქვს ისეთი რაც ჯერ არ აღმომიჩენია :დ არ მინდა რომ პესიმისტურად განვეწყო იქაურობის მიმართ.. ერთი სული მაქვს კვირა დღე როდის მოვა ^^
მინდა რომ დავწერო სანი ჰაუზური დღიურები :დ ვნახოთ იმედია დავრჩები. იმედია გამომივა და შემდეგ პოსტს უფრო გულით დავწერ ვიდრე ახლა ვიბოდიალე რაღაცები.
სინტონზე დახატული ჩემი თავი :დდდდდ
<3 უჰუ
<3
ველოდები შედეგს <3
ანუ რა ხდება იქ მიხვალ კვირაში ერთხელ და რას გასწავლიან ? თუ ალკაგოლიკების შეკრებების მსგავსი რამეა ერთმანეთს უზიარებთ რაღაცებს ? მართლა ვერ გავიგე
<3 <3 <3
მთავარია, ნაჩქარევი დასკვნები არ გამოიტანო :*
მეც მინდოდა მანდ მოსვლა, მაგრამ არ დამირეკეს, მერე ამის გამო ერთი კვირა დაგრუზული დავდიოდი, ცუდი იყო :(
უი განაცხადი გააგზავნე? :| ყველას დაურეკეს და… :| ვაბშეტა მეილი უნდა მოეწერათ :|
ნუ არ ვიცი, დოდიმ დაგვილინკა ადრე მე და რამდენიმე ბლოგერს და მაშინ გავგზავნე, შეიძლება მერე კიდევ უნდა გამეგზავნა, არ ვიცი, მაგრამ ფაქტია, რომ არ მანდ არ ვარ :(
უი რა ცუდია :/ მე როგორც ვიცი ყველას განაცხადი დააკმაყოფილეს :(((((
არადა, არ იყო მანდ შერჩევითი მიღება. შანსი არაა, ვინც დაეკონტაქტა, ყველას დაუძახეს. ოღონდ დარეკვით არა. მეილზე მოიწერეს, მერე იმაზე პასუხი უნდა გაგეცა და ა.შ.
აჰაა, ახლა გადავამოწმე მეილზე და ნამდვილად გამიგზავნია :)
ნუ, პრინციპში, მაინც ჩემი ბრალია, ის ძველი ფორმა იყო და ახალიც უნდა შემევსო…
ჩართული მაქვს პატარა პანიკა ვაიდა რომელიმე მეგობართან ერთად არ მოვხვდე ე.წ. “ოჯახში” – ზუსტად
ojaxshi ucxo xalxtan jobia (imho) me tavidan vaprotestebdi megobrebtan ar mindoda mand moxvedra magram ar mishlian rogorc shevatye ^_^
Pingback: მზიანი დღიური 2 3 4 :))) | სიგარეტის ბოლში გახვეული აზრები